v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;} v\:* {behavior:url(#default#VML);} o\:* {behavior:url(#default#VML);} w\:* {behavior:url(#default#VML);} .shape {behavior:url(#default#VML);} Normal 0 false false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

Me: Gender, Conversation Dominance, and Listener Bias

   Women in Astronomy Blog.

http://m.c.lnkd.licdn.com/mpr/mpr/p/5/005/06f/21e/0343a4c.jpg

I've lost track of the number of times I've experienced the following scenarios:

1) During a heated discussion―speaking clearly and out loud―I say something that no one appears to hear. A man repeats it minutes, maybe seconds later, to accolades and group discussion.

2) I am participating in a group interview of a candidate. When he answers questions he looks directly at the men in the room, but never or rarely looks at me―even when I was the one to ask the question. He asks questions of the men only―even questions which I am clearly the most appropriate person to address.

3) I am at a party. The topic of physics (or cosmology, or data science) comes up. A male I have just met proceeds to explain to me a New York Times article he has read on the subject. I mention that I have my PhD and I'm an expert on the topic. Instead of using this as an opportunity to ask me questions and learn from me, he continues talk about what he knows. Bonus points: He turns to my boyfriend―who isn't a physicist or a data scientist―and asks him questions about the topic.

4) I am part of a male-dominated discussion. I keep trying to participate but repeatedly get interrupted and talked-over. The only way to be heard is to interrupt back, talk-over people myself, or call out the behavior and ask people to let me finish. All of these feel overly aggressive and make me uncomfortable, so I end up remaining silent, not contributing to the discussion.

Of course there are plenty of men who do not behave this way, many conversations that don't go this way―but there are many that do. I suspect that introverts also experience some of the above challenges regardless of their gender or race. When you add race to the equation the incidence of this marginalization is even higher. Interrupting, ignoring, over-talking, and dismissing also happen as the result of difference in class and social status, but research shows that gender is a dominant factor in this dynamic.

And it's not just men who marginalize.

After reading about gender-bias and conversation dominance in the classroom, I asked for a peer to observe a physics class I was teaching and keep track of the discussion time I was giving to various students along with their race and gender. In this exercise, I knew I was being observed and I was trying to be extra careful to equally represent all students―but I STILL gave a disproportionate amount of discussion time to the white male students in my classroom (controlling for the overall distribution of genders and races in the class). I was shocked. It felt like I was giving a disproportionate amount of time to my white female and non-white students.

Even when I was explicitly trying, I still failed to have the discussion participants fairly represent the population of the students in my classroom.

This is a well-studied phenomena and it's called listener bias. We are socialized to think women talk more than they actually do. Listener bias results in most people thinking that women are 'hogging the floor' even when men are dominating.

And, studies show again and again that men are usually dominating. As Soraya Chemaly discusses in this article:

As adults, women's speech is granted less authority and credibility. We aren't thought of as able critics or as funny. Men speak more, more often, and longer than women in mixed groups (classrooms, boardrooms, legislative bodies, expert media commentary and religious institutions.) Indeed, in male-dominated problem solving groups including boards, committees and legislatures, men speak 75% more than women, with negative effects on decisions reached. That's why, as researchers summed up, "Having a seat at the table is not the same as having a

 

+ نوشته شده توسط Ahmad Esamili در پنجشنبه دوازدهم تیر 1393 و ساعت 5:45 بعد از ظهر |
Normal 0 false false false EN-US X-NONE FA MicrosoftInternetExplorer4 /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:"Table Normal"; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-priority:99; mso-style-qformat:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin-top:0cm; mso-para-margin-right:0cm; mso-para-margin-bottom:10.0pt; mso-para-margin-left:0cm; line-height:115%; mso-pagination:widow-orphan; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-ascii-font-family:Calibri; mso-ascii-theme-font:minor-latin; mso-fareast-font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-theme-font:minor-fareast; mso-hansi-font-family:Calibri; mso-hansi-theme-font:minor-latin; mso-bidi-font-family:Arial; mso-bidi-theme-font:minor-bidi;}

لوئیجی دلاپانته تفنگ شکاری همسایشان را قرض گرفت تا به شکار برود تا شاید با شکاری خانواده ۸ نفره گرسنه خود را سیر کند.
از این جمع پسر ۱۰ ساله او آندره آ گفته بود که حاضر است گرسنه بماند و بمیرد ولی از گوشت حیوان شکار شده نخورد و این عقیده خود را دیشب به پدرش گفته بود . ولی لوئیجی چاره ای دیگر نداشت.

 

از میان انبوه درختان جنگل ، رنگ خوشرنگ قهوه ای گوزنی را دید و گوشه ای کوچک از شاخ سفید او را . پس بیدرنگ نشانه گرفت و شلیک کرد و مطمئن از اینکه شکار را زده سگ پشمالو و تنبل خودش به اسم کاتی را باز کرد تا محل شکار را پیدا کند .

 

بدنبال سگش راه افتاد نزدیک محل که شد، قطرات خون را دید و نزدیک و نزدیکتر …

اما سگش دیگر جلوتر نمی رفت و لوئیجی از ترس اینکه مبادا اشتباها گراز یا خرسی را زخمی کرده و این دو حیوان اگر زخمی شوند بسیار خطرناکند همانجا ماند تا اینکه صدای ناله ای شنید صدای انسانی زخمی . با شتاب جلوتر رفت و پسرش آندره آ را نیمه جان یافت با کت بلندش به همان رنگ قهوه ای رنگ و کاغذی خون آلود در دستش .

پدر و پسر فرصت رد وبدل کردن حرفی را پیدا نکردند و آندره آ در دم جان سپرد . پسر انگار فقط می خواست فقط یکبار دیگر چهره پدر را ببیند . پس از لحظاتی حزن آلود و معلوم لوئیجی کاغذ را از دست پسرش گرفت . کاغذی رسمی از روزنامه کوریره دلا سرا بدین مضمون جناب آقای لوئیجی دلاپانته نظر به اینکه داستان گوزن سرزمین من پسر شما آندره آ در جشنواره داستان نویسی ناحیه میلان حائز رتبه اول شده و جایزه ۲۰۰۰۰ یورویی این مسابقه را از آن خود کرده خواهشمند است جهت دریافت جایزه به همراه آندره آ در سوم ژوئن در سالن روزنامه در میلان حضور بهم رسانید در ضمن بلیطهای رفت و برگشت برای شما فرستاده شده است .

در ضمن در کنار داستان زیبای پسرتان نامه ای هم بود از وضع بسیار بد مادی خانواده شما که این روزنامه افتخار دارد تا شما را برای دفتر پذیرش آگهی این روزنامه در جنوا استخدام نماید با شرط اینکه تمامی داستانهای آندره آ تا سن بیست سالگی در انحصار روزنامه برای چاپ باشد .

 

 

 

 

 

داستان کوتاه عبرت آموز

 

 

 


ﺷﺒﻲ ﻣﺎﺭ ﺑﺰﺭﮔﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﺩﻛﺎﻥ ﻧﺠﺎﺭﻱ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﻴﺪﺍ ﻛﺮﺩﻥ ﻏﺬﺍ.
ﻭ ﻋﺎﺩﺕ ﻧﺠﺎﺭ ﺍﻳﻦ ﺑﻮﺩ ﻛﻪ ﻣﻮﻗﻊ ﺭﻓﺘﻦ ﺑﻌﻀﻲ ﺍﺯ ﻭﺳﺎﻳﻞ ﻛﺎﺭﺵ ﺭﺍ
ﺭﻭﻱ ﻣﻴﺰ ﺑﮕﺬﺍﺭﺩ ﺍﻥ ﺷﺐ ﻫﻢ ﺍﺭﻩ ﻛﺎﺭﺵ ﺭﻭﻱ ﻣﻴﺰ ﺑﻮﺩ ﻫﻤﻴﻨﻄﻮﺭ ﻛﻪ
مار
ﮔﺸﺘﻲ ﻣﻴﺰﺩ ﺑﺪﻧﺶ ﺑﻪ ﺍﺭﻩ ﮔﻴﺮ ﻣﯿﻜﻨﺪ ﻭ ﻛﻤﻲ ﺯﺧﻢ ﻣﻴﺸﻮﺩ.
ﻣﺎﺭ ﺧﻴﻠﻲ ﻧﺎﺭﺍﺣﺖ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﻭ ﺑﺮﺍﯼ ﺩﻓﺎﻉ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺍﺭﻩ ﺭﺍ ﮔﺎﺯ ﻣﻴﮕﻴﺮﺩ
ﻛﻪ ﺳﺒﺐ ﺧﻮﻧﺮﻳﺰﻱ ﺩﻭﺭ ﺩﻫﺎﻧﺶ ﻣﻴﺸﻮﺩ ﺍﻭ ﻧﻤﻴﻔﻬﻤﺪ ﻛﻪ ﭼﻪ ﺍﺗﻔﺎﻗﻲ
ﺍﻓﺘﺎﺩﻩ
ﻭ ﺍﺯ ﺍﻳﻨﻜﻪ ﺍﺭﻩ ﺩﺍﺭﺩ ﺑﻪ ﺍﻭ ﺣﻤﻠﻪ ﻣﻴﻜﻨﺪ ﻭ ﻣﺮﮔﺶ ﺣﺘﻤﻲ ﺳﺖ ﺗﺼﻤﻴﻢ
ﻣﻴﮕﯿﺮﺩ
ﺑﺮﺍﻱ ﺁﺧﺮﻳﻦ ﺑﺎﺭ ﺍﺯ ﺧﻮﺩ ﺩﻓﺎﻉ ﻛﺮﺩﻩ ﻭ ﻫﺮ ﭼﻪ ﺷﺪﻳﺪﺗﺮ ﺣﻤﻠﻪ ﻛﻨﺪ
ﻭ ﺩﻭﺭ ﺍﺭﻩ ﺑﺪﻧﺶ ﺭﺍ ﭘﻴﭽﺎﻧﺪ ﻭ ﻫﻲ ﻓﺸﺎﺭ ﺩﺍﺩ . ﻧﺠﺎﺭ ﺻﺒﺢ ﻛﻪ ﺁﻣﺪ
ﺭﻭﻱ ﻣﻴﺰ ﺑﺠﺎﯼ ﺍﺭﻩ ﻻﺷﻪﺀ ﻣﺎﺭﻱ ﺑﺰﺭﮒ ﻭ ﺯﺧﻢ ﺁﻟﻮﺩ ﺩﻳﺪ ﻛﻪ ﻓﻘﻂ ﻭ ﻓﻘﻂ
ﺑﺨﺎﻃﺮ ﺑﻴﻔﻜﺮﻱ ﻭ ﺧﺸﻢ ﺯﻳﺎﺩ ﻣﺮﺩﻩ ﺍﺳﺖ .
ﺍﺣﻴﺎﻧﺎ ﺩﺭﻟﺤﻈﻪ ﺧﺸﻢ ﻣﯽ ﺧﻮﺍﻫﯿﻢ ﺩﻳﮕﺮﺍﻥ ﺭﺍ ﺑﺮﻧﺠﺎﻧﻴﻢ ﺑﻌﺪ ﻣﺘﻮﺟﻪ
ﻣﻴﺸﻮﻳﻢ
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﺭﻧﺠﺎﻧﺪﻩ ﺍﻳﻢ ﻭ ﻣﻮﻗﻌﻲ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﺩﺭﻙ ﻣﯿﮑﻨﯿﻢ ﻛﻪ ﺧﻴﻠﻲ ﺩﻳﺮ
ﺷﺪﻩ ...
ﺯﻧﺪﮔﻲ ﺑﻴﺸﺘﺮﺍﺣﺘﻴﺎﺝ ﺩﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻲ ﻛﻨﻴﻢ
ﺍﺯ ﺍﺗﻔﺎﻗﻬﺎ؛ﺍﺯﺁﺩﻣﻬﺎ؛ ﺍﺯ ﺭﻓﺘﺎﺭﻫﺎ؛ﮔﻔﺘﺎﺭﻫﺎ؛
ﺧﻮﺩﻣﺎﻥ ﺭﺍ ﻳﺎﺩ ﺩﻫﻴﻢ ﺑﻪ ﮔﺬﺷﺖ ﻭ ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﻲ ﻋﺎﻗﻼﻧﻪ ﻭ ﺑﺠﺎ.
ﭼﻮﻥ ﻫﺮ ﻛﺎﺭﻱ ﺍﺭﺯﺵ ﺍﻳﻦ ﺭﺍ ﻧﺪﺍﺭﺩ ﻛﻪ ﺭﻭﺑﺮﻭﻳﺶ ﺑﺎﻳﺴﺘﻲ ﻭﺍﻋﺘﺮﺍﺽ
ﻛﻨﻲ

 

 

 

بخونین باحاله !!!

 

 

 


دانشجوى پسرى كه درس منطق رو افتاده بود از استاد پرسيد:واقعا خودتون درس منطق رو بلديد استاد گفت:بله. دانشجو گفت:پس من سؤالى ميپرسم اگه تونستيد جواب بديد كه هيچى اما اگه نتونستيد بايد نمره قبولى بهم بدين.استاد با اعتماد به نفس كامل قبول كرد. دانشجو ميگه:اون چيه كه منطقى هست ولى قانونى نيست قانونى هست ولى منطقى نيست و اينكه نه قانونيه نه منطقى. استاد فكر ميكنه ميبينه نميتونه جواب بده نمره قبولى رو به پسر ميده بعد از چند هفته استاد به پسره زنگ ميزنه ميگه خوب جوابش چى ميشد

 

 

 

 پسر ميگه: شما 60سالتونه با يه زن 35 ساله ازدواج كردين قانونى هست 

 

 

 

ولى

 


منطقى  نيست .زنتون با يه پسر 25 ساله رابطه داره قانونى نيست ولى منطقيه و اينكه شما به معشوقه همسرتون نمره قبولى داديد كه نه منطقيه نه قانونى....

 

 

 

 

 

 

 


یادت باشه تا خودت نخوای هیـچ کس نمیتونه زندگیتو خراب کنه

 

🌿

 


یادت باشه که آرامش رو باید تو وجود خودت پیدا کنی

 

🌿

 


یادت باشه خدا همیشه مواظبته

 

🌿

 


یادت باشه همیشه ته قلبت یه جایی برای بخشیدن آدما بگذاری ....        

 

🌿

 


منتظر هیچ دستی در هیچ جای این دنیا نباش...اشکهایت را با دستهای خودت پاک کن؛همه رهگذرند

 

🌿

 


زبان استخوانی ندارد اما آنقدر قوی هست که بتواند قلبی را بشکند
مراقب حرفهايمان باشيم 

 

🌿🌿

 


گاهی در حذف شدن كسي از زندگيتان حكمتي نهفته است. اينقدر اصرار به برگشتنش نکنید

 

🌿🌿

 


آدما مثل عکس هستن،زیادی که بزرگشون کنی کیفیتشون میاد پایین

 

🌿

 


زندگی کوتاه نیست،
مشکل اینجاست که ما زندگی را دیر شروع میکنیم

 

🌿

 


دردهایت را دورت نچین که دیوارشوند،
زیرپایت بچین که پله شوند…

 

🌿

 


هیچوقت نگران فردایت نباش،
خدای دیروز و امروزت،فرداهم هست…

 

 

 

🌿

 


ما اولين دفعه است که تجربه بندگي داريم ولى اوقرنهاست که خداست…

 

🌿🌿🌿

 


فردایتان پر از توفیق بندگی

 

 

 

 

 

 

 

           

 

يکی از همکلاسی های دوره دبستان رو دم دانشگاه دیدم،داشتیم گپ می زدیم که دوتا دختر که ازشون بدم میومد از در دانشگاه اومدن بیرون...

 

گفتم: اه..! باز این عن اومد!

 

گفت: اون خواهرمه!

 

سریع گفتم: نه! اون یکی!

 

گفت: اونم زنمه!!!

 

از اونی که روز ازل شانس پخش میکرده شخصاً متشکرم !

 

 

 

**********************************

 

به يارو مي‌گم:

 

از اينجا چطوري ميشه برم ميدون خراسون ؟؟!!!

 

ميگه: بايد بپرسي !!!

 

بهش گفتم :

 

پس به نظرت من الان دارم جفت گیری می کنم ؟!!

 

 

 

**********************************

 

 

 

خدایا مخلصتم…….!

 

یه نگاه بنداز ببین کسی با برگ برنده ی مادلمه درست نکرده ؟؟؟؟

 

 

 

**********************************

 

میدونین چرا مردا عینک آفتابی میزنن ؟

 

.

 

.

 

.

 

.

 

.

 

7% : بخاطر نور خورشید

 

23% : بخاطر اینکه ظاهر باحالی داشته باشن

 

70% : نمیخوان بقیه بدوونن دارن به کجا نگاه میکنن!!!

 

 

 

**********************************

 

خیلی دوست دارم یکی بهم بگه: “قدر این روزاتونو بدونید”

 

بعد بزنم پس گردنش و بگم دقیقا کدوم روزا..؟

 

نشون بده با دست!

 

 

 

**********************************

 

یه تبلیغ شامپو گلرنگ هست که پدره میگه :

 

 

 

تو خونه ما پسرم موهای نرم خوش حالتی داره،

 

دخترم موهای مواج زخیمی داره ،

 

خانومم موهای لخت و نرمی داره

 

و موهای خود من هم خشک و زبر هست

 

اما همه ما با شامپو گلرنگ موهامون رو میشوریم

 

چون برای هر نوع مویی مناسبه

 

 

من خواستم از پشت همین تریبونبه این پدر زحمت کش بگم:

 

هرچند این شامپوها خیلی خوب هستندولی شما با خانوم بچه ها یه روز بریدآزمایش ژنتیک بدی زیادم بد نیست ؛

 

 

 

والا این همه تنوع زیاد منطقی نیستا !!!!

 

 

 

**********************************

 

 

 

اینجا ؛ همه ی نسل ها ؛ نسل سوخته هستند ...

 

فقط درصد سوختگی فرق می کند و محــلّ سوختگی ...

 

 

 

**********************************

 

 

 

ميگن تو بهشت یه قسمتی هست که دخترای کم حجاب سوار یه ون میشنمیرن خیابون به گشت ارشاد گیر میدن ....!

 

 

 

**********************************

 

عدم امنيت يعني:

 

توي يه توالت باشي که

 

فاصله سنگ توالتش تا در بيش از 1 متر باشه ،درش قفل نداشته باشه و به بيرون باز بشه..!!

 

 

 

**********************************

 

هربار از بيرون ميام بابام ميپرسه كجا بودي،

 

منم هربار ميگم: بيرون بودم.

 

بعدش ديگه هيچي نمي پرسه.

 

دوست داره فقط مطمئن شه خونه نبودم!!

 

 

 

**********************************

 

روایت هست تو بهشت بنزین لیتری ۵۰۰ ریاله …

 

اونم عمرا اگه فرشته ها بزارن حساب کنی

 

 

 

**********************************

 

اعتراف می کنم بچه که بودم و تازه مسواک زدن رو یاد گرفته بودم،موقع مسواک زدن به جای اینکه مسواک رو تکون بدم،سرم رو با شدت در جهات مختلف تکون می دادمو مسواک رو همینطور ثابت نگه می داشتم...!

 

اعتراف می کنم تا یه ربع بعد مسواک زدن سرم گیج می رفت!

 

 

 

**********************************

 

وقتی یه زن نظر شما رو میپرسه ،

 

در واقع نمیخواد نظرتوون رو بدونه فقط میخواد نظر خودش رو با یه صدای مردوونه هم بشنونه :)))

 

 

 

 

 

**********************************

 

روایت هست که توماس ادیسون تا 12 سالگی خِنگ بودهاما مادرش همیشه بهش می گفته که روزی تو مرد بزرگی میشی و همینطور هم شد!!!

 

اما ما از بچگی اگه اّنیشتین هم باشیم از بس پدرو مادرمون میگن: "تو هیچ پُخی نمیشی"

 

آخرش با کلی ترفیعِ درجه میشیم همون پُـــــــخ :-))))

 

 

 

**********************************

 

 

 

از مزایای اینترنت در ایران اینه که می‌تونید در زمان لود شدن بريد توالتو حتي حموم !

 

شنیدم يكي از فاميلامون تو اين فاصله بچه دارشد :))

 

 

 

**********************************

 

 

 

رفته بودم امتحان تو شهري براي گواهينامه...اولش افسره اومد خودي نشون بده...گفت:همه تون جمع شين...من اينجا با هيچکي تعارف ندارم... هيچکس رو هم الکي قبول نمي کنم چون بعدا دربرابر جون شما مسئولم... هفته قبل رفته بودم سر صحنه تصادف براي کارشناسي...راننده مي خواسته تراک آهنگ سي دي رو عوض کنه و خودش و همه خانوادش رفتن تو دره و ماشين منفجر شد..فقط تيکه هاي بدنشون رو بايد جمع مي کردي..هيچي ازشون نمونده بود.

 

منم اومدم مثلا خودشيريني کنم بگم خيلي حواسم به سخنراني شماست.. گفتم: ببخشيد سرکار اگه همشون که درجا مردن اونوقت جنابعالي از کجا فهميديد مي خواسته تراک عوض کنه.......يعني جمعيت منفجر شد از خنده

 

گفت: تو بيا بيرون.. کارتکست ام بيار... يه خطي روش کشيد گفت تا 3 ماه ديگه اينجا نبينمت...

 

بچه ها به نظر شما مگه من چکار کردم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟

 

+ نوشته شده توسط Ahmad Esamili در یکشنبه هشتم تیر 1393 و ساعت 8:16 بعد از ظهر |

آموزش کسب نمره از اساتید دانشگاه/ویژه دانشجویان

آموزش کسب نمره از اساتید دانشگاه/عکس

حکایت استاد و دانشجو از آن حکایت‌های پندآموزی است که عموماً از آن اطلاع داریم. در این بین از روش‌های مختلفی برای کسب نمره استفاده می‌شود که ناشیانه‌ترین راه، همان درس خواندن است که هم کودکانه بوده و هم وقت‌گیر است و مخصوص بچه‌های لوس!

دانشجو اگر دانشجو باشد، همه تلاش خود را می‌کند تا در روز امتحان، با استفاده از زور بازو (جهت در دست گرفتن خودکار) و توان ذهنی (جهت روانی طبع و نوشتن بعضی موارد خاص!) نمره خودش را از استاد بگیرد و بی‌خودی درس نخواند.

در این بین روش‌های مختلفی برای کسب نمره وجود دارد که چند نمونه آن در زیر نمایش داده می‌شود:

روش نخست:

آه و ناله و قسم دادن استاد

varagh[WwW.Kamyab.IR]

مهندس این چهارمین بارِ که استاتیک می‌گیرم …………..
در این روش که بیشتر مورد استفاده آقاپسرهای دانشجو کاربرد دارد، باید عین شیر! سرتان را بالا گرفته و عین مرد اقدام به التماس و خواه شو تمنا کنید تا مشکلت‌تان حل شود! البته بعضی اساتید چندان دل‌رحم نیستند و دلشان نمی‌سوزد. لذا احتمال موفقیت در این روش، کمتر از ۵۰ درصد است!

روش دوم:

پاچه‌خاری
varagh2[WwW.Kamyab.IR]

در این روش می‌توانید به معجزه محبت پی ببرید!

دانشجویان محترم دقت داشته باشند به یک نکته بسیار مهم. ممکن است یادمان برود که جواب فلان سوال چیست اما عمراً محبت کردن را فراموش کنیم! لذا کاری نداشته باشید که دیگران ممکن است شما را به‌‌عنوان چاپلوس و پاچه‌خار خطاب کنند! همه‌جا آدم حسود پیدا می‌شود زیاد به این حرف‌ها اعتنا نکنید اگر نمره می‌خواهید.

روش سوم:

از همه داشته‌هایتان استفاده کنید

در این روش به محض اطلاع از ندانستن جواب سوال، اول خونسردی خود را حفط کنید دوم نبازید خودتان را و سوم هر چی به ذهن‌تان آمد بنویسید و آخرش سه تا نقطه بگذارید و آخرش هم امیدوار باشید به اینکه استاد گول می‌خورد و نمره کامل سوال را به شما می‌دهد.

varagh3[WwW.Kamyab.IR]
روش چهارم:
مجموعه سه روش قبلی

varagh4[WwW.Kamyab.IR]
اجرای این روش نیازمند تبحر خاصی است که از دانشجویان قدیمی و آنها که ۱۰ سال وقت نیاز دارن جهت گرفت یک فوق‌دیپلم برمی‌آید.

در روش فوق هم باید محبت کنید (دقت کنید محبت نه پاچه‌خاری) هم از تمام داشته‌هایتان استفاده کنید. آه و ناله را هم به صورت مستتر و زیرپوستی انجام دهید تا اثرات منفی احتمالی آن بر روی استاد را خنثی کرده باشید.

+ نوشته شده توسط Ahmad Esamili در سه شنبه دهم بهمن 1391 و ساعت 1:0 بعد از ظهر |


12 دروغـی که نباید به خـودمان بگـوییم!

بدترین دروغ دروغی است که ناخودآگاهانه به خودمان می گوییم، در ذهنمان ریشه می دواند و تأثیرات بیرونی بد و تفکرات منفی بر جای می گذارد. پس دفعه بعدی که تصمیم گرفتید زندگیتان را خانه تکانی و دور و برتان را خلوت کنید از ذهن شروع کنید ، دروغ های قدیمی و حدیث نفس های منفی را که با خود می گفتید از فکرتان بیرون کنید.

دروغ گفتن اشتباه است اما دروغ گفتن به خود گناهی است نابخشودنی!

در ادامه به ۱۲ مورد از این دروغ های مخرب که هر چه زودتر باید ترک شود اشاره می کنیم:


web counter

۱) هنوز دلیلی برای شادی در زندگی ام ندارم.
در هر اشتباه یا درگیری ای پیامی نهفته است. بعضی از مردم پیام را در نمی یابند چون یا در حال پرخاشگری با خودشان هستند که چرا اشتباه کرده اند یا از آن مسئله و درگیری بیش از حد ناراحت شده اند. وقتی از نداشتن ها در زندگی عصبانی می شوی در واقع خود را از لذت آن چه داری محروم می کنی. شادترین مردم لزوماً خوشبخت ترین آن ها نیستند و از هرچیزی بهترینش را ندارند آن ها فقط از آن چه دارند نهایت استفاده را می برند. دلیل آن که بسیاری از مردم دست از تلاش و کوشش می کشند آن است که یا به آن چه از دست رفته خیره شده اند! یا به درازی راهی که در پیش دارند فکر می کنند درحالیکه می توانند به حال و مسافتی که پیموده اند بیاندیشند.

۲) رؤیاها غیر ممکن اند!
هرگز اجازه ندهید کسانی که خودشان دست از رؤیاهایشان کشیده اند شما را تحت تأثیر قراردهند. بهترین کاری که می توانی انجام دهی آن است که پیرو قلبت باشی! ریسک کن! به دنبال انتخاب های امن و راحت نباش، از آن چه ممکن است اتفاق بیافتد نهراس. هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. اگر به راهت ادامه دهی به آن چه می خواهی می رسی. بگذار رؤیاهایت بزرگتر از ترس هایت باشند و عملت از سخنت گویاتر. هرروز کاری انجام بده که بعدها به خاطرش از خودت ممنون باشی.

۳) افرادی هستند که مرا آزار می دهند.
زندگی کوتاه است. مراقب خودت باش. اگر کسانی هستند که دائماً آزارت می دهند باید آنقدر برای خودت ارزش قائل باشی که آن ها را ترک کنی. ممکن است در ابتدا ضربه بخوری ولی درست خواهد شد. گاهی دوری گزیدن نه تنها نشانه ضعف نیست بلکه نشانه ی نهایت قدرت است. دور نشده ای که دیگران ارزشت را بدانند، از آن ها دور شده ای چون سرانجام خودت ارزش خودت را دانسته ای.

۴) ناکامی هایم همه اتلاف وقت بوده اند.
افرادی هستند که در زندگی تو نگنجیده اند، اما هیچ کدام از آن ارتباطات اتلاف وقت نبوده. اگر آن چه می خواسته ای از آن ها به دست نیاورده ای در عوض آن چه نمی خواسته ای را به تو آموخته اند. دوستانمان را از دست نمی دهیم فقط کم کم یاد می گیریم که چه کسانی به دردمان می خورند. هرگز کسی را وادار نکن که جایی برایت در زندگی اش باز کند چون اگر ارزشت را بداند خودش مطمئناً این کار را خواهد کرد. به خاطر داشته باش وقتی شرایط خوب است دوستان تو را می شناسند و هنگامی که اوضاع ناجور می شود این تو هستی که دوستان واقعی ات را می شناسی.

۵) شرایط هرگز بهتر نمی شود.
هیچ انسانی در دنیا وجود ندارد که بدون هرگونه اشتباهی با همه مسائل زندگی روبرو شود. اصلاً شیوه ی آفرینش ما این گونه نیست. در عوض انسان برای عصبانیت، ناراحتی، آزار، خطا و زمین خوردن ساخته شده است. این ها همه بخشی از زندگی هستند، رویارویی با مشکلات، آموختن، دگرش و حل آن مشکلات. در گذر زمان این ها چیزهایی هستند که سرانجام آن چه باید باشیم را از ما می سازند.
وقتی خودت را در تنهایی محبوس می بینی و نمی توانی خودت را از ظلمت رها کنی به خاطر داشته باش که آن ظلمت همانند مکانی است که بال های کرم ابریشم در آن رشد می کند و پروانه می شود. امروز روز خوبی نیست این به این معنی نیست که فردا نمی تواند بهترین روز زندگیت باشد. فقط باید بخواهی تا به آن برسی.

۶) شکست بد است.
گاهی باید بارها شکست بخوری تا سرانجام پیروز شوی. مهم نیست چندبار اشتباه کرده ای یا چقدر آرام به جلو می روی تو از تمام کسانی که تلاش نمی کنند جلوتر هستی.
وقتی شکست می خوری آن چنان درگیر آن نشو که فرصت های بعدی را هم از دست بدهی. ایده هایی که به کار نمی آیند سنگریزه هایی هستند در مسیر ایده ای که به بار خواهد نشست. و به خاطر داشته باش شکست زمین خوردن نیست شکست یعنی زمین نشستن درحالیکه می توانی بلند شوی و ادامه دهی. همیشه سریع بلند شو و به راهت ادامه بده!

۷) اتفاقات خوب بدون هیچ تلاشی رخ خواهند داد!
همانی هستیم که انتخاب می کنیم باشیم! قرار نیست کسی ما را نجات دهد، خودت ناجی خودت باش. قرار نیست چیزی به ما بدهند، باید بیرون بروی و آن را بدست آوری. هیچ کس جز خودت نمی داند چه می خواهی و اگر به دستش نیاوری هیچ کس به اندازه ی خودت شرمگین نمی شود. کلید خوشبختی را در جیب دیگران نگذار و منتظر نباش دیگران زندگی رؤیائیت را بسازند. معمار و نگهبان شادکامیت باش. هرچه بیشتر در مقابل گذشته و حال مسئول باشی به همان اندازه قادر خواهی بود آینده ی دلخواهت را بسازی.

۸) گذشته ام ۱۰۰ درصد گواه بر آینده ام است.
همه ی ما در برهه هایی از زندگی اشتباهاتی کرده ایم. گاهی به دیگران اجازه می دهیم از ما سوء استفاده کنند یعنی پذیرفته ایم که بی ارزش باشیم، سنگفرش دیگران شده ایم از ما عبور کرده اند و به راحتی فراموش شده ایم. ولی نباید از هیچ لحظه ی آن پشیمان یا شرمگین باشیم، زیرا از هریک از انتخاب های غلطمان نکته ای آموخته ایم. یاد گرفته ایم که به چه کسانی اعتماد کنیم و از چه کسانی روی گردان باشیم، معنای دوستی را آموخته ایم بلدیم با دروغ گوها چگونه رفتار کنیم! و با دوستان مخلص چگونه کنار بیاییم. می دانیم چگونه خودمان باشیم میدانیم چگونه از افراد بزرگ و اتفاقات نیک در زندگیمان استقبال کنیم. اگرچه چیزهایی هستند که هرگز درنمی یابیم، اکنون برای دفعه بعد و آن چه در آینده رخ خواهد داد آماده تر هستیم.

۹) نیازی به ملاقات با افراد جدید نیست.
شاید این تفکر آزاردهنده باشد اما نمی توانیم تا ابد همه ی دوستانمان را حفظ کنیم. افراد و همچنین اولویت های ما دگرش می یابند. برخی ارتباطات رنگ می بازند و برخی جان می گیرند و رشد می کنند. به استقبال ارتباطات جدید برو و بگذار افراد قدیمی که دیگر به کارت نمی آیند دورتر و دورتر شوند. به قضاوت هایت اعتماد کن. با آغوش باز به آدم های جدید در زندگیت خوشامد بگو و بدان با این کار به قلمروهای جدید و ناشناخته پا می گذاری! بیاموز! برای مقابله با چالش های پیش رو آماده باش و آماده باش روزی کسی را ملاقات کنی که زندگی ات را برای همیشه تغییر خواهد داد.

۱۰) بدون رفتگانم نمی توانم به زندگی ادامه دهم.
اگر کسی وارد زندگیت شد و حضورش اثرات مثبتی داشت ولی به علتی در کنارت نماند بیش از حد عجز و لابه نکن! خوشحال و شکرگزار باش که برای مدتی مسیر زندگیتان در هم گره خورده است و از حضورش لذت برده ای حتی اگر این مدت کوتاه بوده است. زندگی یعنی دگرش. مردم می آیند و می روند برخی بازمی گردند و برخی نه! و باز هم همه چیز آرام و عادی است. چون یک نفر بازگشته است دلیلی ندارد که بقیه افرادی که در کنارت هستند را فراموش کنی و نبینی. قدر آن چه داری را بدان و به خاطراتت لبخند بزن.

۱۱) آماده نیستم! هنوز به اندازه ی کافی خوب نیستم.
وقتی فرصتی به انسان رو می کند بدان که هیچ کس ۱۰۰ درصد آماده ی بهره برداری از آن نیست. زیرا بیشتر فرصت ها در زندگی، ما را به رشد و نمو در فضاهایی غیر از راحتی و آرامش وامیدارند. و این یعنی در زمان رویارویی با آن فرصت آرامشی وجود ندارد. خودت را سرزنش نکن همه چیز در آینده درست خواهد شد. به استقبال این رشد و تعالی برو! اینکه در آینده بهتر می شوی به این معنی نیست که الان خوب نیستی این یعنی اینکه در آینده پیشرفت خواهی کرد، خودت را عاشقانه دوست خواهی داشت و به زندگی خواهی پرداخت. باید قلبت را مداوا کنی ذهنت را بازتر و بازتر کنی و آن چه داری با دیگران تقسیم کنی. تو آماده ای! فقط شروع کن!

۱۲) هنوز وقت هست.
در پایان از انجام آن چه انجام داده ای به اندازه ی آن چه انجام نداده ای اظهار ندامت نکن. به این خطوط اعتماد کن. به عقب برگرد و بگو “باور کردنی نیست! من انجامش دادم!” نه “ای کاش…” همیشه بگو” چه خوب…” نه ” اگر…”. چه بهتر که عمری داشته باشی سراسر خطا و از هر خطا تجربه و درسی گرفته باشی تا اینکه قلبی داشته باشی پر از ندامت و خالی از رؤیاهای زیبا!

+ نوشته شده توسط Ahmad Esamili در سه شنبه دهم بهمن 1391 و ساعت 12:58 بعد از ظهر |


12 دروغـی که نباید به خـودمان بگـوییم!

بدترین دروغ دروغی است که ناخودآگاهانه به خودمان می گوییم، در ذهنمان ریشه می دواند و تأثیرات بیرونی بد و تفکرات منفی بر جای می گذارد. پس دفعه بعدی که تصمیم گرفتید زندگیتان را خانه تکانی و دور و برتان را خلوت کنید از ذهن شروع کنید ، دروغ های قدیمی و حدیث نفس های منفی را که با خود می گفتید از فکرتان بیرون کنید.

دروغ گفتن اشتباه است اما دروغ گفتن به خود گناهی است نابخشودنی!

در ادامه به ۱۲ مورد از این دروغ های مخرب که هر چه زودتر باید ترک شود اشاره می کنیم:


web counter

۱) هنوز دلیلی برای شادی در زندگی ام ندارم.
در هر اشتباه یا درگیری ای پیامی نهفته است. بعضی از مردم پیام را در نمی یابند چون یا در حال پرخاشگری با خودشان هستند که چرا اشتباه کرده اند یا از آن مسئله و درگیری بیش از حد ناراحت شده اند. وقتی از نداشتن ها در زندگی عصبانی می شوی در واقع خود را از لذت آن چه داری محروم می کنی. شادترین مردم لزوماً خوشبخت ترین آن ها نیستند و از هرچیزی بهترینش را ندارند آن ها فقط از آن چه دارند نهایت استفاده را می برند. دلیل آن که بسیاری از مردم دست از تلاش و کوشش می کشند آن است که یا به آن چه از دست رفته خیره شده اند! یا به درازی راهی که در پیش دارند فکر می کنند درحالیکه می توانند به حال و مسافتی که پیموده اند بیاندیشند.

۲) رؤیاها غیر ممکن اند!
هرگز اجازه ندهید کسانی که خودشان دست از رؤیاهایشان کشیده اند شما را تحت تأثیر قراردهند. بهترین کاری که می توانی انجام دهی آن است که پیرو قلبت باشی! ریسک کن! به دنبال انتخاب های امن و راحت نباش، از آن چه ممکن است اتفاق بیافتد نهراس. هیچ اتفاقی نخواهد افتاد. اگر به راهت ادامه دهی به آن چه می خواهی می رسی. بگذار رؤیاهایت بزرگتر از ترس هایت باشند و عملت از سخنت گویاتر. هرروز کاری انجام بده که بعدها به خاطرش از خودت ممنون باشی.

۳) افرادی هستند که مرا آزار می دهند.
زندگی کوتاه است. مراقب خودت باش. اگر کسانی هستند که دائماً آزارت می دهند باید آنقدر برای خودت ارزش قائل باشی که آن ها را ترک کنی. ممکن است در ابتدا ضربه بخوری ولی درست خواهد شد. گاهی دوری گزیدن نه تنها نشانه ضعف نیست بلکه نشانه ی نهایت قدرت است. دور نشده ای که دیگران ارزشت را بدانند، از آن ها دور شده ای چون سرانجام خودت ارزش خودت را دانسته ای.

۴) ناکامی هایم همه اتلاف وقت بوده اند.
افرادی هستند که در زندگی تو نگنجیده اند، اما هیچ کدام از آن ارتباطات اتلاف وقت نبوده. اگر آن چه می خواسته ای از آن ها به دست نیاورده ای در عوض آن چه نمی خواسته ای را به تو آموخته اند. دوستانمان را از دست نمی دهیم فقط کم کم یاد می گیریم که چه کسانی به دردمان می خورند. هرگز کسی را وادار نکن که جایی برایت در زندگی اش باز کند چون اگر ارزشت را بداند خودش مطمئناً این کار را خواهد کرد. به خاطر داشته باش وقتی شرایط خوب است دوستان تو را می شناسند و هنگامی که اوضاع ناجور می شود این تو هستی که دوستان واقعی ات را می شناسی.

۵) شرایط هرگز بهتر نمی شود.
هیچ انسانی در دنیا وجود ندارد که بدون هرگونه اشتباهی با همه مسائل زندگی روبرو شود. اصلاً شیوه ی آفرینش ما این گونه نیست. در عوض انسان برای عصبانیت، ناراحتی، آزار، خطا و زمین خوردن ساخته شده است. این ها همه بخشی از زندگی هستند، رویارویی با مشکلات، آموختن، دگرش و حل آن مشکلات. در گذر زمان این ها چیزهایی هستند که سرانجام آن چه باید باشیم را از ما می سازند.
وقتی خودت را در تنهایی محبوس می بینی و نمی توانی خودت را از ظلمت رها کنی به خاطر داشته باش که آن ظلمت همانند مکانی است که بال های کرم ابریشم در آن رشد می کند و پروانه می شود. امروز روز خوبی نیست این به این معنی نیست که فردا نمی تواند بهترین روز زندگیت باشد. فقط باید بخواهی تا به آن برسی.

۶) شکست بد است.
گاهی باید بارها شکست بخوری تا سرانجام پیروز شوی. مهم نیست چندبار اشتباه کرده ای یا چقدر آرام به جلو می روی تو از تمام کسانی که تلاش نمی کنند جلوتر هستی.
وقتی شکست می خوری آن چنان درگیر آن نشو که فرصت های بعدی را هم از دست بدهی. ایده هایی که به کار نمی آیند سنگریزه هایی هستند در مسیر ایده ای که به بار خواهد نشست. و به خاطر داشته باش شکست زمین خوردن نیست شکست یعنی زمین نشستن درحالیکه می توانی بلند شوی و ادامه دهی. همیشه سریع بلند شو و به راهت ادامه بده!

۷) اتفاقات خوب بدون هیچ تلاشی رخ خواهند داد!
همانی هستیم که انتخاب می کنیم باشیم! قرار نیست کسی ما را نجات دهد، خودت ناجی خودت باش. قرار نیست چیزی به ما بدهند، باید بیرون بروی و آن را بدست آوری. هیچ کس جز خودت نمی داند چه می خواهی و اگر به دستش نیاوری هیچ کس به اندازه ی خودت شرمگین نمی شود. کلید خوشبختی را در جیب دیگران نگذار و منتظر نباش دیگران زندگی رؤیائیت را بسازند. معمار و نگهبان شادکامیت باش. هرچه بیشتر در مقابل گذشته و حال مسئول باشی به همان اندازه قادر خواهی بود آینده ی دلخواهت را بسازی.

۸) گذشته ام ۱۰۰ درصد گواه بر آینده ام است.
همه ی ما در برهه هایی از زندگی اشتباهاتی کرده ایم. گاهی به دیگران اجازه می دهیم از ما سوء استفاده کنند یعنی پذیرفته ایم که بی ارزش باشیم، سنگفرش دیگران شده ایم از ما عبور کرده اند و به راحتی فراموش شده ایم. ولی نباید از هیچ لحظه ی آن پشیمان یا شرمگین باشیم، زیرا از هریک از انتخاب های غلطمان نکته ای آموخته ایم. یاد گرفته ایم که به چه کسانی اعتماد کنیم و از چه کسانی روی گردان باشیم، معنای دوستی را آموخته ایم بلدیم با دروغ گوها چگونه رفتار کنیم! و با دوستان مخلص چگونه کنار بیاییم. می دانیم چگونه خودمان باشیم میدانیم چگونه از افراد بزرگ و اتفاقات نیک در زندگیمان استقبال کنیم. اگرچه چیزهایی هستند که هرگز درنمی یابیم، اکنون برای دفعه بعد و آن چه در آینده رخ خواهد داد آماده تر هستیم.

۹) نیازی به ملاقات با افراد جدید نیست.
شاید این تفکر آزاردهنده باشد اما نمی توانیم تا ابد همه ی دوستانمان را حفظ کنیم. افراد و همچنین اولویت های ما دگرش می یابند. برخی ارتباطات رنگ می بازند و برخی جان می گیرند و رشد می کنند. به استقبال ارتباطات جدید برو و بگذار افراد قدیمی که دیگر به کارت نمی آیند دورتر و دورتر شوند. به قضاوت هایت اعتماد کن. با آغوش باز به آدم های جدید در زندگیت خوشامد بگو و بدان با این کار به قلمروهای جدید و ناشناخته پا می گذاری! بیاموز! برای مقابله با چالش های پیش رو آماده باش و آماده باش روزی کسی را ملاقات کنی که زندگی ات را برای همیشه تغییر خواهد داد.

۱۰) بدون رفتگانم نمی توانم به زندگی ادامه دهم.
اگر کسی وارد زندگیت شد و حضورش اثرات مثبتی داشت ولی به علتی در کنارت نماند بیش از حد عجز و لابه نکن! خوشحال و شکرگزار باش که برای مدتی مسیر زندگیتان در هم گره خورده است و از حضورش لذت برده ای حتی اگر این مدت کوتاه بوده است. زندگی یعنی دگرش. مردم می آیند و می روند برخی بازمی گردند و برخی نه! و باز هم همه چیز آرام و عادی است. چون یک نفر بازگشته است دلیلی ندارد که بقیه افرادی که در کنارت هستند را فراموش کنی و نبینی. قدر آن چه داری را بدان و به خاطراتت لبخند بزن.

۱۱) آماده نیستم! هنوز به اندازه ی کافی خوب نیستم.
وقتی فرصتی به انسان رو می کند بدان که هیچ کس ۱۰۰ درصد آماده ی بهره برداری از آن نیست. زیرا بیشتر فرصت ها در زندگی، ما را به رشد و نمو در فضاهایی غیر از راحتی و آرامش وامیدارند. و این یعنی در زمان رویارویی با آن فرصت آرامشی وجود ندارد. خودت را سرزنش نکن همه چیز در آینده درست خواهد شد. به استقبال این رشد و تعالی برو! اینکه در آینده بهتر می شوی به این معنی نیست که الان خوب نیستی این یعنی اینکه در آینده پیشرفت خواهی کرد، خودت را عاشقانه دوست خواهی داشت و به زندگی خواهی پرداخت. باید قلبت را مداوا کنی ذهنت را بازتر و بازتر کنی و آن چه داری با دیگران تقسیم کنی. تو آماده ای! فقط شروع کن!

۱۲) هنوز وقت هست.
در پایان از انجام آن چه انجام داده ای به اندازه ی آن چه انجام نداده ای اظهار ندامت نکن. به این خطوط اعتماد کن. به عقب برگرد و بگو “باور کردنی نیست! من انجامش دادم!” نه “ای کاش…” همیشه بگو” چه خوب…” نه ” اگر…”. چه بهتر که عمری داشته باشی سراسر خطا و از هر خطا تجربه و درسی گرفته باشی تا اینکه قلبی داشته باشی پر از ندامت و خالی از رؤیاهای زیبا!

+ نوشته شده توسط Ahmad Esamili در سه شنبه دهم بهمن 1391 و ساعت 12:58 بعد از ظهر |
پنج ذهن برای آینده
یکی از پژوهشگران دانشگاه هاروارد به نام پروفسور «هاوارد گاردنر» در کتاب خود به نام «پنج ذهن برای آینده» رشد جهان را مربوط به انواع روش های تفکری (پنج ذهن) مورد نیاز مردم در آینده می داند. در جهان پیچیدۀ اغلب انسان های امروزی، ما نیازمند شناسایی انواع طرز فکر هستیم که برای مقاصد نیک جوامع آینده به عنوان یک اصل کلی قابل گسترش باشد.
پنج ذهن برای آینده، اشاره به پنج ویژگی دارد که هر فرد برای توسعه و پیشرفت در آینده نیازمند آن است. در حالی که هیچکس توانایی توسعه این پنج ویژگی را در اندازه های مساوی در خود ندارد، ما باید هدف توسعه تمام جنبه های آنها را برای تعادل مورد نیاز ذهنمان در آینده بکار بریم.
هر یک از این انواع ذهن از نظر تاریخی دارای اهمیت هستند که در آینده حتی اهمیت بیشتری نیز می یابند. بوسیله این گونه روش های تفکری انسان آینده، مجهز به ابزار مقابله برای آنچه که انتظار دارد و یا آنچه که قابل پیش بینی نیست، می شود. بدون این طرز فکرها، زندگی در آینده قابل درک نخواهد بود.
این پنج ذهن عبارتند از؛ ذهن منظم، ذهن انطباق پذیر(هم نهاد)، ذهن خلاق، ذهن مودب (متواضع) و ذهن نیکخواه (اخلاقی).
گاردنر اهمیت این پنج ذهن را در دنیای امروز، و بیشتر در دنیای آینده ، دارای الویت می داند. این اذهان در هر دو طیف شهودی و مادی انسان، پس جامعه انسانی، دارای اهمیت کلی و قابلیت گسترش است. آموزش، کلید گسترش این پنج ذهن برای آینده است و در هنگامی که آموزش سنتی؛ سربار محموله تمرین ذهنی جوانان امروز است، والدین، همسالان و رسانه های گروهی نقش مهمی در تاثیر و گسترش روش های تفکری در آینده را دارند. علاوه بر این؛ توجه داشته باشیم که جهان هیچ نشانه ای از کاهش سرعت پیشرفت از خود بروز نمی دهد و هیچ شخص یا سازمانی نمی تواند بر افتخارات گذشته خود تکیه کند. آینده به آن کسانی تعلق دارد که متعهد به آموزش و یادگیری مداوم باشند. آقای گاردنر معتقد است که محیط های کاری آینده به دنبال افرادی است که دارای نظم، انطباق پذیری، خلاقیت، احترام و اخلاق باشند، بنابراین همه ما باید همواره در گسترش این پنج ذهن در خودمان کوشا باشیم.
در بیشتر مواقع، اَشکال سنتی آموزشی به صورت محافظه کارانه ای باقی می ماند که البته بطور الزامی هم بد نیست. گاردنر بر این باور است که زمان آن فرا رسیده که شیوه های جدید آموزشی انجام گیرد زیرا شیوه های فعلی کارآیی لازم را ندارند و ما به جوانان که ادیب، غوطه ور در هنر، نظریه پرداز علمی و مهاجری تحمل پذیر هستند و مهارت ارائه راه حل در مناقشات را دارند، به خوبی آموزش نمی دهیم. جوانان می دانند که جهان مدام در حال تغییر به سوی اهداف ویژه، ظرفیت ها و شیوه های دیگر است و سیستم آموزش امروزی به مقدار کافی، نه تنها مفید نیست؛ بلکه، نتیجه معکوس دارد. ما در زمان بسیار پیشرفته ای زندگی می کنیم و بسیاری از تغییرات مستلزم جهانی شدن قدرت علم و تکنولوژی است. این تغییرات خواهان اَشکال جدید آموزشی و فرآیندهای نو هستند.
آموزش بطور ذاتی، و به ناچار، یکی از موضوعات اصلی اهداف و ارزش های انسانی است. هیچکس نمی تواند تغییر و پیشرفتی برای یک سیستم آموزشی آغاز کند مگر اینکه در ذهن خود دانش و مهارت ویژه ای که از ارزش ها و چشم اندازهای امید انسان برای آشکاری آینده است را دارا باشد. اساتید و آموزگاران باید تصمیم بگیرند که چه صفاتی، قبل از توسعه سیستم آموزشی، برای پیشرفت جوانان می تواند نقش داشته باشد. در سالهای اخیر، شاهد گزندِ تسلط علم و تکنولوژی نسبت به اهمیت آموزش علوم اجتماعی و انسانی، هنر، علوم مدنی، اخلاق، بهداشت، ایمنی و آمادگی جسمانی بوده ایم. علم به خودی خود، حتی با توجه به ارزش مهارت های صنعتی، هرگز نمی تواند جایگزین یک سیستم آموزشی پیچیده گردد و علوم نباید تنها قسمت مهم موضوعات یاد داده شده به جوانان باشد.
جهانی شدن چهار ویژگی با گرایشی بی سابقه؛ 
- انتقال سرمایه و دیگر ابزارهای بازار با مقدار بسیار عظیم از گردش تقریبی روزانه، در چهار گوشه جهان.
- انتقال پراکنده بیش از صدها میلیون انسان از مرزها برای مهاجرت به نقاط دیگر. 
- انتقال اطلاعات از طریق فضای مجازی با مگابایت های زیاد و در درجه های مختلف از قابلیت اطمینان به هر کسی که به یک کامپیوتر دسترسی دارد.
- انتقال فرهنگ مورد علاقه مردم مانند؛ مد لباس، غذا و موسیقی که به سادگی از مرزها در سراسر جهان به طور فزاینده ای به روی جوانان تاثیر گذارده و اثرات بعدی آن؛ به عنوان سلیقه، باور و ارزش بر روی والدین و بزرگ ترها نیز گسترش یافته است.
آقای گاردنر معتقد است که سیستم آموزشی امروز هنوز هم برای آماده سازی جوانان برای زمان گذشته، و نه برای آینده مناسب است. آموزگاران فرض می کنند که اهداف و ارزش های آموزشی، بدون بیان احکام خود و به صراحت مشهود است. ما اذعان می کنیم که اهمیت دادن به دانش و تکنولوژی بدون تعلیم روش های تفکری، تنها به پیشرفت افراد با ظرفیت های نهادی و شهودی و خلاقیت های ضروری برای گسترش علمی و فنآوری مداوم این افراد خاص منجر می شود. علاوه براین؛ ما دانش را به عنوان پیش نمونه تمامی علوم، بجای روشی قدرتمند برای شناخت نیازهای مواضع هنری، انسانی و معنوی تکمیل تفکر می شناسیم. ما اذعان می کنیم که عوامل جهانی شدن موجب درک نکردن چگونگی آماده سازی جوانان به نحوی که نمی توانند در آینده بقاء و پیشرفت در یک جهان متفاوت را داشته باشند، است.
ما بوسیله چرخش نگاهمان به محیط کار؛ به نیاز آموزش مداوم، بمراتب آگاه تر شده ایم. با این حال بسیاری از گروه های آموزشی به روی مهارت و نوآوری، بیرون از مباحث اخلاقی، متمرکز شده اند. برخی دیگر از مراکز آموزشی از دیدگاه رهاسازی هنری استفاده می کنند. ما در هنگام برداشت از محیط کار، در مورد ویژگی های انسانی تفکر عمیق نمی کنیم.
پنج ذهن برای آینده از ویژگی های اصلی مورد نیاز ما به پرورش مدیران، رهبران و شهروندان از جمعیت آینده سیاره زمین است. افراد فاقد تخصص در یک یا چند رشته، محدود به انجام وظایف بسیار پایین در محیط کار خواهند بود. افراد فاقد قابلیت های انطباق پذیری، در اطلاعات غرق و توانایی تصمیم گیری های آگاهانه در مورد مسائل شخصی و حرفه ای را نخواهند داشت. افراد فاقد ظرفیت های خلاق، بوسیله کامپیوترها و افراد خلاق تر جایگزین خواهند شد. افراد فاقد احترام، شایسته ارزشمند بودن و محترم شمرده شدن در محیط کار و اجتماع را نخواهند داشت. افراد فاقد اخلاق، به جهان عاری از کارگران شایسته و شهروندان مسئول تعلق خواهند گرفت و 

+ نوشته شده توسط Ahmad Esamili در چهارشنبه چهارم بهمن 1391 و ساعت 0:31 قبل از ظهر |